Υπάρχουν τρία πράγματα που αξίζει κανείς να σημειώσει σήμερα για το Μακεδονικό.

Πρώτον, την ώρα που όλη η υφήλιος δηλώνει ότι θα τους αποκαλεί με την νέα τους ονομασία, Βόρεια Μακεδονία, μόνοι σε όλο τον πλανήτη, οι κύριοι Γεωργιάδης, Βορίδης, Κυρανάκης, Ρωμανός, επιμένουν ότι θα αποκαλούν μία χώρα με το όνομα μίας πόλης: Σκόπια. Αυτό δεν θα ήταν και κανένα ιδιαίτερο πρόβλημα, αν οι συγκεκριμένοι άνθρωποι δεν ήταν οι ίδιοι που θέλουν να κυβερνήσουν τη χώρα μας και την ίδια ώρα δηλώνουν ότι δεν προτίθενται να σεβαστούν μια διεθνή της συμφωνία.

Δεύτερον, ως συνέχεια του πρώτου, φαίνεται ότι με επικεφαλής τους προαναφερθέντες, διαμορφώνεται μία ξεκάθαρη σαμαρική τάση μέσα στη Νέα Δημοκρατία, η οποία είναι σαφώς διακριτή από την μητσοτακική. Την ίδια ώρα, ο Σαμαράς -με αφορμή το μακεδονικό- πυκνώνει τις εμφανίσεις του και, σε εμένα τουλάχιστον, ξυπνάει παλιές αναμνήσεις από τον ίδιο Σαμαρά, όταν έπαιζε τα προσωπικά του πολιτικά παιχνίδια απέναντι σε έναν άλλο Μητσοτάκη. Με τη γνωστή κατάληξη, βεβαίως…

Τρίτον, βλέπουμε τη Συμφωνία των Πρεσπών να φέρνει, ήδη, συγκεκριμένα αποτελέσματα με την επίσκεψη του υπουργού Ψηφιακής Πολιτικής, Τηλεπικοινωνιών και Ενημέρωσης, Νίκου Παππά, στη Βόρεια Μακεδονία. Οπως σημείωσε και ο ίδιος «στόχος μας είναι να μετατρέψουμε τη Συμφωνία των Πρεσπών σε συμφωνία των ανθρώπων». Ηδη υπογράφτηκε το μνημόνιο συνεργασίας με τον ομόλογό του από τη Βόρεια Μακεδονία για την κατάργηση των χρεώσεων περιαγωγής μεταξύ των δύο χωρών και για τη μεταφορά τεχνογνωσίας από την Ελλάδα με προτεραιότητα στα εμβληματικά έργα ψηφιακού μετασχηματισμού που ήδη υλοποιεί η χώρα μας.

Από το κεντρικό δελτίο του Kontra Channel, με τον Γιώργο Μελιγγώνη.