Αυτό οφείλεται προφανώς και στο ότι κάποια από τα κόμματα που μπήκαν στη Βουλή, μπήκαν και μεγάλωσαν με μεγάλη φόρα και αυτή τη φόρα δεν κατάφεραν να την κεφαλαιοποιήσουν και έτσι δεν έχουν και τις δομές εκείνες που θα τους επιτρέψουν να σταθούν σε εκλογές που όπως φαίνεται θα γίνουν υπό συνθήκες πολύ μεγάλης πόλωσης.

Ετσι φαίνεται ότι κάποιοι που έχουν εκλεγεί βουλευτές με κόμματα όπως Το Ποτάμι, η Ενωση Κεντρώων κ.ά., αυτή τη στιγμή νοιώθουν απογοητευμένοι από τις διαδικασίες και ίσως και από όλα αυτά που πρέσβευαν τα κόμματά τους πριν μπουν στη Βουλή. Για παράδειγμα, θυμόμαστε τον Βασίλη Λεβέντη να λέει ότι θα αλλάζει κάθε έξι μήνες βουλευτές. Αυτά ήταν προφανώς κάποιες παιδικές ασθένειες, τις οποίες δεν ξεπέρασαν με συνέπεια σήμερα άνθρωποι από αυτά τα κόμματα να βλέπουν ότι δεν τους εκφράζει το κόμμα όπως νόμιζαν ότι θα συμβαίνει και να κινούνται σε άλλες επιλογές. Βλέπουμε ανεξαρτητοποιήσεις και θεωρώ ότι θα υπάρξουν και άλλες κινήσεις όσο θα πλησιάζουμε προς τις εκλογές. Προσωπικά προβλέπω ότι μετά από αυτά οι κοινοβουλευτικές ομάδες των δύο βασικών μονομάχων, της ΝΔ και του ΣΥΡΙΖΑ, θα ενισχυθούν περεταίρω.

Αρα το συμπέρασμα είναι ότι πάμε σε εκλογές μεγάλης πόλωσης και αυτό θα σημαίνει για μικρά κόμματα που δεν είναι τόσο συγκροτημένα θα υπάρξει ζήτημα.

Εδώ θα είμαστε να το παρακολουθήσουμε.

Από το κεντρικό δελτίο ειδήσεων του Kontra, με τον Γιώργο Μελιγγώνη.