Η συζήτηση στη Βουλή ξεκίνησε, ζούμε και επίσημα πλέον σε ρυθμούς Πρεσπών και θεωρώ ότι πλέον έχουμε την κατάλληλη ευκαιρία να δείξουμε δύο έγγραφα – ντοκουμέντα, που αποκαλύπτουν μια πτυχή της πραγματικότητας, η οποία δεν έχει τονισθεί επαρκώς.

Οτι δηλαδή μπορεί η εθνική γραμμή Καραμανλή, έτσι όπως αυτή διαμορφώθηκε το 2007 και εκδηλώθηκε στη Σύνοδο του Βουκουρεστίου, το 2008, να αποτελούσε στις δημόσιες τοποθετήσεις τον εθνικό στόχο, ωστόσο στις μυστικές συναντήσεις ο πήχης μας χαμήλωνε κατά πολύ.
Ας ξεκινήσουμε, λοιπόν, από το έγγραφο, που αποκάλυψαν τα wikileaks.

Είναι το εμπιστευτικό τηλεγράφημα του πρεσβευτή των ΗΠΑ στην Αθήνα, Ντάνιελ Σπέκχαρτ, με ημερομηνία 4 Ιανουαρίου 2008, που ενημερώνει την κυβέρνησή του για μια «εγκάρδια συνομιλία» που είχε τότε με τον Ελληνα πρωθυπουργό, Κώστα Καραμανλή.

Και λέει ο κ. Σπέκχαρτ…

«Ο Καραμανλής υποστήριξε ότι η Ελλάδα είναι ανοιχτή σε μια σύνθετη ονομασία “Νέα, Βόρεια, Ανω, οποιαδήποτε Μακεδονία” και πρόσθεσε ότι ένας συμβιβασμός είναι απαραίτητος».

Νέα Βόρεια, Ανω, οποιαδήποτε Μακεδονία. Το τονίζω αυτό το σημείο, γιατί έχει σημασία να το μάθουν οι βουλευτές της ΝΔ, που λένε ότι δεν θέλουν καμία χρήση του όρου Μακεδονία στην ονομασία.
Αλλά το σημαντικό είναι παρακάτω.

«Ως προς την πρόταση του Νίμιτς για μια λύση διπλής ονομασίας (Δημοκρατία της Μακεδονίας για εσωτερική χρήση και ένα σύνθετο όνομα για τον ΟΗΕ, το ΝΑΤΟ και διεθνή χρήση), ο Καραμανλής είπε ότι η Ελλάδα θα μπορούσε να το αποδεχτεί».

Δηλαδή, δημόσια ζητούσαμε αλλαγή του συνταγματικού τους ονόματος και erga omnes για να τα βρούμε, όμως στην πραγματικότητα αυτό το erga omnes δεν αποτελούσε και απαραβίαστη κόκκινη γραμμή μας, αν οι γείτονες συμφωνούσαν σε γεωγραφικό προσδιορισμό, έστω για τη διεθνή χρήση!

Αυτό σημαίνει αυτό που διαβάσαμε.
Αυτό συνάδει απολύτως με τα όσα αποκαλύπτει ένα άλλο έγγραφο, αυτή τη φορά Ελληνα πρέσβη, συγκεκριμένα του κ. Παρασκευόπουλου, ο οποίος -μετά από συνάντηση της Ντόρας Μπακογιάννη, τότε υπουργού Εξωτερικών με τον ομόλογό της, Αντόνιο Μιλόσοσκι, στο Παρίσι, στις 19 Σεπτεμβρίου 2008, συντάσσει και αποστέλλει Σημείωμα Ειδικού Χειρισμού, στο οποίο αναφέρει:

«Η Κα Υπουργός προσδιόρισε την ουσία της υπόθεσης στην ονομασία και στο εύρος της χρήσης αυτής, τονίζοντας ότι η ελληνική πλευρά δεν ασχολείται με το σκοπιανό σύνταγμα, δεν επιβάλλει ονομασία, όμως δεν συζητά μια ονομασία για το χαρτί αλλά για αποδεκτή ενσυνείδητη χρήση αυτής από το λαό της ΠΓΔΜ».

Η Ελλάδα δεν ασχολείται με το σκοπιανό σύνταγμα. Ενα το κρατούμενο.
Και πάμε και στο δεύτερο, που έχει να κάνει με τη γλώσσα και την εθνότητα. Λέει ο Ελληνας πρέσβης…

«Στο σημείο αυτό έγινε λόγος εκ μέρους της Κας Υπουργού για τον όρο “ΜΑΚΕΝΤΟΝΣΚΙ“ στην Κυριλλική, ως προσδιοριστικό στοιχείο γλώσσας και εθνότητας του λαού των Σκοπίων».

Δια στόματος Ντόρας Μπακογιάννη, αδελφής του Κυριάκου Μητσοτάκη, αυτά.
1. Χωρίς καμία αποσαφήνιση ότι η γλώσσα τους είναι σλαβική και καμία σχέση δεν έχει με την αρχαιοελληνική γλωσσική κληρονομιά.
2. Και με ευθεία αναφορά στην εθνότητα!
3. Και αυτά όλα συμβαίνουν 5 μήνες ΜΕΤΑ το περήφανο Βουκουρέστι.

Στην πραγματικότητα, δηλαδή, για χρόνια συζητούσαμε για πράγματα πολύ λιγότερα από όσα πέτυχε η συμφωνία των Πρεσπών,
– τόσο για την ονομασία,
– όσο και για τη συνταγματική αλλαγή
– και το erga omnes, που επιτέλους τώρα εξασφαλίζονται.

Βέβαια, απέναντι σ’ όλα αυτά η ΝΔ έχει ένα επιχείρημα. Ότι αυτά αποτελούσαν συζητήσεις και ότι τίποτα δεν υπογράφτηκε. Σωστό. Μόνο που είναι η μισή αλήθεια. Η άλλη μισή είναι ότι δεν τα υπογράψαμε, γιατί η άλλη πλευρά δεν τα δεχόταν. Γιατί πάντα οι γείτονες, υπό τις προηγούμενες κυβερνήσεις τους, αρνιόντουσαν οποιονδήποτε προσδιορισμό στο όνομα και φυσικά οποιαδήποτε αλλαγή στο Σύνταγμά τους.

Μέχρι που ανέβηκε στην εξουσία ο Ζάεφ και η ελληνική κυβέρνηση είδε μπροστά της τη μεγάλη ευκαιρία. Αυτή την ευκαιρία επικυρώνει σήμερα η ελληνική Βουλή.

Από το κεντρικό δελτίο ειδήσεων του Kontra, με τον Γιώργο Μελιγγώνη.