Μετά τη ΔΕΘ, όπου οι δύο αρχηγοί ξεδίπλωσαν τα σχέδιά τους, έγινε πλέον φανερό σε όλους:

Οι διαφορές μεταξύ των δύο προτάσεων για το πώς θα προχωρήσει η χώρα από εδώ και πέρα, είναι τεράστιες.

Οπως, άλλωστε, διαφορετικά είναι και τα ακροατήρια στα οποία απευθύνονται οι δύο «μονομάχοι». Και ο διαχωρισμός αυτός έχει καθαρά ταξικά κριτήρια.

Για παράδειγμα…

Είναι σαφές ότι…

• Οταν ο ΣΥΡΙΖΑ μιλά για μειώσεις στον ΕΝΦΙΑ, τις σκέφτεται από κάτω προς τα πάνω. Δηλαδή, το δίχτυ προστασίας να καλύπτει κυρίως τους αδύναμους και ανεβαίνει στη μεσαία τάξη και προς τα πάνω.

• Αντίθετα, η ΝΔ αυτό το προστατευτικό δίχτυ το κρεμάει ανάποδα. Αρχίζει από τους πλούσιους και κατεβαίνει προς τη μεσαία τάξη.
Γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ θέλει αναδιανομή των βαρών υπέρ των αδυνάτων. Η ΝΔ όχι.

Επίσης, από τον Κυριάκο Μητσοτάκη ακούσαμε άλλη μία ιδιαίτερα χαρακτηριστική υπόσχεση περί… αστυνομίας «που θα επιτελεί απερίσπαστη την αποστολή της».

Και εκεί, κάπου το έχασα…

Μα, την αποστολή της αστυνομίας, θα την καθορίζει ποιος; Οχι η πολιτική ηγεσία;

Ετσι πάει στις δημοκρατίες, πάντως. Οταν στρατός και αστυνομία αυτενεργούν, μπερδεύεται το πράγμα και γίνεται αντισυνταγματικό.
Και δεν καταλαβαίνω… ο Πρόεδρος της ΝΔ θέλει να αλλάξει αυτό;

Δεν το νομίζω.

Απλώς, ο Κυριάκος Μητσοτάκης -απευθυνόμενος συνειδητά σε ένα συντηρητικό ακροατήριο, του αυστηρού δόγματος «νόμος και τάξη»- θέλησε να τους χαρίσει μια καλή στιγμή πολιτικής πώρωσης, μέσα από το λόγο του στη ΔΕΘ. Και, έτσι, φτάσαμε στη λάθος επιλογή λέξης. Είναι το σε ποιον απευθύνεσαι, κάθε φορά…

Οπως απευθύνθηκε ξεκάθαρα και στους «άριστους» ο Πρόεδρος της ΝΔ, λέγοντας ότι… και το διαβάζω «mot a mot»…

«Σεβασμό στα χρήματα του φορολογούμενου σημαίνει ότι δεν μπορείς να πηγαίνεις και να γράφεις τρία και να έχεις την απαίτηση να πληρώσει ο Έλληνας φορολογούμενος την Παιδεία σου σε ένα δημόσιο Πανεπιστήμιο»

Ε, όχι βέβαια…

– Ούτε να είσαι ανύπαντρη μητέρα και να θες να σπουδάσεις, συμπληρώνω εγώ.
– Ούτε να είσαι φτωχός, να δουλεύεις νυχθημερόν προκειμένου και να ζεις και να στέλνεις χρήματα στην οικογένειά σου και να θες ταυτόχρονα να σπουδάσεις.
– Ούτε να έχεις προβλήματα υγείας και να θες να είσαι σε πανεπιστήμιο.
Γιατί αν είσαι κάτι από όλα αυτά -και από τόσες άλλες περιπτώσεις που μπορώ τώρα να απαριθμήσω, γιατί τις έζησα στο δημόσιο πανεπιστήμιο που πήγα- υπάρχει περίπτωση να γράψεις και τρία.

Και για αυτό υπάρχουν χιλιάδες φοιτητές που ολοκληρώνουν τις σπουδές τους σε περισσότερα από 4 χρόνια, γιατί δουλεύουν σαν τα σκυλιά, κουβαλάνε φρούτα τα χαράματα, κρατάνε δίσκο σε καφετέριες και εστιατόρια, μοιράζουν φυλλάδια στις πόρτες και λιώνουν στην κούραση.

Ε, όλοι αυτοί, σε κάποιες εξεταστικές έγραψαν και τρία!
Ομως, οι περισσότεροι από αυτούς πήραν πτυχίο! Τα κατάφεραν με αγώνα και προσπάθεια ετών και ας έγραψαν κάποτε τρία.
Να πετάξουμε τους πιο αδύναμους από τα δημόσια πανεπιστήμια, δηλαδή.

Ή όσους έχουν ανάγκη. Να τους κόψουμε κάθε δυνατότητα σπουδών, αφού δεδομένα δεν θα μπορούν να πάνε ούτε στα ιδιωτικά. Και, άρα, το δικαίωμα στη γνώση να το έχουν μόνον οι άριστοι, σωστά;
Αυτό προτείνει ο Κυριάκος Μητσοτάκης;

Αυτή η ατάκα μου έκανε τόση εντύπωση, που αρχίζω να απορώ… αν αυτός ο άνθρωπος μεγάλωσε πραγματικά μέσα σε ένα χρυσό κλουβί, ιδιωτικού χαρακτήρα βεβαίως βεβαίως, και δεν έχει ιδέα τι συμβαίνει στην κοινωνία.

Τι να πω….

Α!

Και ελπίζω η ΕΣΗΕΑ να μην με παραπέμψει σε κάνα πειθαρχικό για το σχόλιο που έκανα για τον Κυριάκο Μητσοτάκη…

Αλλιώς, από την επόμενη φορά, θα αρχίζω με μια προκαταβολική συγγνώμη και θα σχολιάζω μετά. Αν αυτό θεωρείται πιο δεοντολογικό…

Από το κεντρικό δελτίο ειδήσεων του Kontra, με τον Γιώργο Μελιγγώνη.