Αν παρακολουθήσει κανείς την κουβέντα που γίνεται για το ελληνικό χρέος στο εξωτερικό και τη συγκρίνει με αυτά που λέγονται στο εσωτερικό της χώρας μας από την αντιπολίτευση, αντιλαμβάνεται ότι μιλάμε για δύο διαφορετικούς κόσμους. Για τελείως διαφορετικούς, όμως…
Στο γαλαζοπράσινο κόσμο των συστημικών media, δεν έγινε καμία ουσιαστική παρέμβαση στο χρέος και συνεπώς δεν είναι βιώσιμο..
Αρα –αν συνεχίσουμε την ίδια λογική- καλά θα κάνουν οι επενδυτές να μην έρθουν στην Ελλάδα…

Από την άλλη, όμως, έχουμε τον πραγματικό κόσμο, που ασπάζεται όλος ο υπόλοιπος πλανήτης.
Ειδικοί και πολιτικοί στο εξωτερικό λένε, λοιπόν, ότι -μετά τη συμφωνία- το χρέος μας:
1. κατέστη βιώσιμο και όχι μόνο.
2. παρουσιάζει μια θετική μοναδικότητα στην Ευρώπη, θα έλεγε κανείς, τουλάχιστον για τα επόμενα χρόνια! Διότι διαθέτει τρία εξαιρετικά δομικά χαρακτηριστικά:
Πρώτον, μέχρι το 2032, η Ελλάδα θα πληρώνει κάθε χρόνο για τα δανεικά της έως το 10% του ΑΕΠ. Αυτό το κόστος εξυπηρέτησης χρέους, ως ποσοστό επί του ΑΕΠ, είναι το χαμηλότερο στην ευρωζώνη και ιδιαιτέρως χαμηλό για τα παγκόσμια δεδομένα. Να θυμίσουμε ότι στο περσινό Eurogroup είχε συμφωνηθεί το πλαφόν αποπληρωμών να τεθεί στο 15% έως το 2032. Ομως, τελικά –μετά από ένα χρόνο διαπραγμάτευση- μειώθηκε κι άλλο, στο 10%, εξοικονομώντας επιπλέον δημοσιονομικό χώρο από τον αρχικό σχεδιασμό.
Δεύτερον, επειδή ακριβώς υπάρχει σοβαρό ενδεχόμενο να δούμε έντονες επιτοκιακές αναταράξεις στο άμεσο μέλλον, είναι ιδιαίτερα σημαντικό και τονίσουμε ότι το 80% του ελληνικού χρέους είναι προστατευμένο από τέτοιους κινδύνους, καθότι πρόκειται για δάνεια του ESM, με σταθερό επιτόκιο ή με σταθερό περιθώριο κέρδους (βάσει των βραχυπρόθεσμων μέτρων που πέτυχε αυτή η κυβέρνηση). Πάντως, το 80% του χρέους μας τελεί εκτός επιτοκιακών κινδύνων, στοιχείο που φυσικά είναι μοναδικό, τουλάχιστον στην Ευρώπη. Την ώρα, μάλιστα, που το q/e οδεύει προς το τέλος του και οι χώρες που σήμερα το απολαμβάνουν σύντομα θα πάψουν να χαίρουν της προστασίας του, μένοντας περισσότερο εκτεθειμένες.
Τρίτον, εκτός των προαναφερθέντων, η ελληνική κυβέρνηση έχει ένα επιπλέον υπερ-όπλο στη φαρέτρα της προκειμένου να κερδίσει τη μάχη της καθαρής εξόδου. Και αυτό είναι φυσικά το μαξιλάρι ρευστότητας – μαμούθ, το οποίο έχουμε υπολογίσει ότι θα είναι άνω των 24 δισ. ευρώ ήδη από το φετινό Αύγουστο, αλλά αυτό πρόκειται στη συνέχεια να αναχρηματοδοτηθεί, ξεπερνώντας τα 30 ή τα 35 δισ. ευρώ, συνολικά την τετραετία.

Με απλά λόγια, μετά την απόφαση του Eurogroup, η Ελλάδα όχι μόνο δεν έχει να φοβάται το χρέος της, όπως συνέβαινε μέχρι τώρα, αλλά αντίθετα μπορεί να το προβάλλει ως το «νούμερο ένα» αβαντάζ της οικονομίας της, προκειμένου να πετύχει την πολυπόθητη καθαρή έξοδο στις αγορές.

Αυτό άλλωστε επιβεβαιώνει και το γεγονός ότι ήδη από την προηγούμενη Παρασκευή, αποστολή του Οργανισμού Διαχείρισης του Δημόσιου Χρέους (ΟΔΔΗΧ) βρίσκεται στο City του Λονδίνου, προκειμένου να παρουσιάσει το νέο θετικό προφίλ του ελληνικού χρέους σε funds και επενδυτές, προετοιμάζοντας την έξοδο της χώρας στις αγορές.
Που καλό είναι να τονίσουμε ότι δεν αποκλείεται να συμβεί και εντός του Ιουλίου.

Την ίδια ώρα, στο εσωτερικό…
Την ώρα που:
1. με απλή αριθμητική της τάξεως του «ένα κι ένα κάνουν δύο» αποδεικνύεται ότι η Ελλάδα είναι καλύτερα από το πρωί της Παρασκευής, από ό,τι ήταν το βράδυ της Πέμπτης, γεγονός που συνομολογούν οι πάντες στο εξωτερικό…
2. ο Κυριάκος Μητσοτάκης ζητά προ ημερησίας διάταξης συζήτηση στη Βουλή με θέμα την οικονομία και «λογική» ότι η συμφωνία μας κατέστρεψε,
3. ο Γιάννης Στουρνάρας έχει πάθει αφωνία και δεν έχει σχολιάσει καν αν ήταν καλή ή κακή η συμφωνία. Ποιος; Ο λαλίστατος κεντρικός τραπεζίτης που έχει καταγγελθεί τόσο συχνά ότι υπερέβαινε το θεσμικό του ρόλο παρεμβαίνοντας και πολιτικά (χωρίς να έχει το θεσμικό δικαίωμα). Πότε το έκανε αυτό, σύμφωνα με τα όσα του προσάπτουν; Οταν ήταν να πει πόσο απαραίτητη είναι η πιστοληπτική γραμμή –και, άρα, τα μέτρα που τη συνοδεύουν. Τώρα, όμως, που το Eurogroup ακύρωσε δια παντός κάθε επιχείρημα περί πιστοληπτικής γραμμής, ο κ. Στουρνάρας εξαφανίστηκε. Και, όταν καλείται δημοσίως από την κυβέρνηση να τοποθετηθεί, απαντά ότι ο ίδιος δεν μιλά μέσω διαρροών. Πώς το απαντά αυτό, όμως; Με διαρροές του! Οι οποίες προσθέτουν ότι όποιος άλλος μιλάει για το θέμα είναι «άσχετος». Μόνο που το ποιος ήταν άσχετος σχετικά με την πιστοληπτική γραμμή και ποιος όχι, το απάντησε το Eurogroup της Πέμπτης με τρόπο εκκωφαντικό.

Από το κεντρικό δελτίο του Kontra, με τον Γιώργο Μελιγγώνη.