Τα τελευταία 24ωρα ακούμε συνέχεια για τις δηλώσεις του Πάνου Καμμένου. Στην ελληνική πολιτική σκηνή και δημοσιογραφία ξεδιπλώνεται μια γιγαντιαία συστημική πολιτικο-μιντιακή επίθεση στους Ανεξάρτητους Ελληνες. Με τίτλους, από υβριστικούς μέχρι συκοφαντικούς, προσπαθούν να ασκήσουν τη μεγαλύτερη δυνατή πίεση ΤΩΡΑ στον κυβερνητικό εταίρο.
Αφορμή; Πρώτον, η διαφορετική στάση του σε ένα θέμα. Δεύτερον, ο τρόπος που τη χειρίζεται.
Ναι, σε ένα συγκεκριμένο θέμα –και όχι μόνο σε ένα, θα προσέθετα εγώ- ο ένας κυβερνητικός εταίρος διαφωνεί με τον άλλον.
Είναι αυτό ένα πρωτοφανές ελληνικό γιγαντιαίο θεσμικό πρόβλημα; Που δήθεν ζημιώνει τα εθνικά συμφέροντα σε όλα τα επίπεδα, όπως ακούν οι πολίτες; Όχι βέβαια. Είναι μια συνηθισμένη διαδικασία των συγκυβερνήσεων σε όλες τις χώρες του κόσμου.
Δείτε τη Γερμανία. Οι συγκυβερνώντες διαφωνούν, ακόμη και σε θέματα που έχουν τεθεί στην κορυφή της προγραμματικής τους ατζέντας. Όμως, υπάρχει το δημοκρατικό πλαίσιο στο οποίο λύνονται αυτές οι διαφωνίες. Και όπου δεν υπάρχει, δημιουργείται και αναπτύσσεται.
Αλλωστε, το ότι δύο κόμματα συγκυβερνούν δεν σημαίνει ότι έγιναν ένα. Γιατί είναι υγιές, λοιπόν, εκεί που διαφωνούσαν πριν τις εκλογές, ξαφνικά να συμφωνούν; Γιατί είναι παράλογο να παραμένουν πιστοί στις απόψεις τους;
Οι επικριτές του Πάνου Καμμένου του χρεώνουν χίλια πράγματα. Εκείνος όμως θεωρεί ότι κερδίζει τρία κομβικά σημεία της πολιτικής μάχης αυτή τη στιγμή με τη στάση του:
1. Αποφεύγει την «κυβίστηση»: Δεν παραβιάζει τις κόκκινες γραμμές του. Καμία χαραμάδα να του χρεώσουν ανακολουθία και κυβίστηση. Ετσι, διατηρεί τη συνοχή του κόμματός του συγκρατώντας αντίθετες τάσεις.
2. Εκθέτει τους αποχωρήσαντες: Αφαιρεί οποιαδήποτε νομιμοποιητική βάση για τις αποχωρήσεις Δ.Καμμένου -Γ.Λαζαρίδη. Διότι θα φτάσουμε στο σημείο οι δύο βουλευτές να ψηφίσουν στην επίμαχη συζήτηση στη Βουλή… ακριβώς το ίδιο με το κόμμα από το οποίο αποχώρησαν δήθεν για το ίδιο θέμα. Παγκόσμια πρωτοτυπία.
3. Ενισχύει το διαφορετικό προφίλ του: Τονίζει την ιδιότητα της «ασφαλιστικής δικλείδας», που επικοινωνιακά επιδιώκει να τον χαρακτηρίζει σ΄ αυτή την κυβερνητική πορεία.
Είναι σαφές ότι ο έμπειρος πολιτικός Πάνος Καμμένος επιχειρεί αυτή τη στιγμή έναν πολιτικό ελιγμό, προσπαθώντας να υπηρετήσει τους τρεις μεγάλους στόχους των Ανεξάρτητων Ελλήνων:
1. Την έξοδο της χώρας από τα μνημόνια,
2. Την κάθαρση στη χώρα (δίνοντας χρόνο στη Δικαιοσύνη να προχωρήσει απρόσκοπτη την έρευνά της) και
3. Ονομασία χωρίς τη λέξη Μακεδονία.
Τελική απόφασή του είναι να αγωνιστεί και για τα τρία!
Επιλέγει να δώσει χρόνο τώρα στην κυβέρνηση, προκειμένου να επιτευχθούν οι δύο πρώτοι στόχοι. Και ξεκαθαρίζει ότι μετά, θα δώσει και τη μάχη του ονόματος με όλες του τις δυνάμεις.
Τι σημαίνει αυτό πρακτικά;
Οτι θα διασφαλίσει τη μέγιστη δυνατή απαιτούμενη λαϊκή νομιμοποίηση για μια τέτοια συμφωνία. Κάτι στο οποίο το Μαξίμου, δια στόματος Δημήτρη Τζανακόπουλου, δεν φάνηκε και αρνητικό.
Κρίσιμος παράγοντας για όλα αυτά είναι ασφαλώς ο χρόνος. Το πότε θα έρθει η συμφωνία και ποια θα είναι τότε η συγκυρία.
Γιατί, αν όλα πάνε σύμφωνα με το σχεδιασμό Καμμένου, τότε η πολιτική κατάσταση θα είναι πολύ διαφορετική στην Ελλάδα σε σχέση με σήμερα. Και, όπως επιμένουν κάποιες πηγές μου, ο Πάνος Καμμένος θα έχει όλο το χρόνο στο μεταξύ να αναπτύξει τη γραμμή Κώστα Καραμανλή όπως εκφράστηκε στο Βουκουρέστι και όπως είναι ο σχεδιασμός του. Ετσι, θα επιδιώξει να εκφράσει με τον καλύτερο τρόπο και ένα πολύ μεγάλο κομμάτι της ΝΔ, που έχει αναφορές στον Καραμανλισμό και είναι «στα κάγκελα» με την αλλοπρόσαλλη πολιτική Μητσοτάκη στο Μακεδονικό.
Επομένως, καλό είναι να περιμένουμε εκείνη την εποχή, για να προβλέψουμε τις κινήσεις του Προέδρου των Ανεξαρτήτων Ελλήνων τότε. Τώρα, όλα είναι απλές υποθέσεις…

Από το κεντρικό δελτίο ειδήσεων του Kontra, με τον Γιώργο Μελιγγώνη.