Το διακύβευμα αυτή τη στιγμή είναι, όπως ο κάθε πολίτης έχει ευθύνη απέναντι στην κοινωνία και στον νόμο, έτσι να έχει και ο κάθε υπουργός.

Είδαμε τον κ.Βενιζέλο να μιλά στη Βουλή για τη Συνταγματική Αναθεώρηση. Να μη λέει κουβέντα για το κατάπτυστο άρθρο περί ευθύνης υπουργών που είναι και δικής του εμπνεύσεως. Να οργίζεται μόνο επειδή η Δικαιοσύνη έβαλε στο κάδρο τον Κώστα Σημίτη, αυτή την «εμβληματική προσωπικότητα» του ευρωπαϊκού κεκτημένου της Ελλάδας.

Εμείς είδαμε δημοσκόπηση της Prorata για την “Εφημερίδα των Συντακτών”, όπου οι Ελληνες ρωτήθηκαν ποια κυβέρνηση είναι πιο συνδεδεμένη στο μυαλό τους με σκάνδαλα και το 92% απάντησε αυτές του Κώστα Σημίτη. Επίσης, βλέπουμε πρώην υπουργούς και στενότατους συνεργάτες του Κώστα Σημίτη, να περνάνε ο ένας μετά τον άλλον την πόρτα της φυλακής. Αλλά κάποιοι να μας λένε: μην ακουμπάτε το «τοτέμ» που λέγεται Κώστας Σημίτης για λόγους… εμβληματικότητας.

Ο Κώστας Σημίτης είχε κάνει μότο του το «οποίος έχει στοιχεία να τα πάει στον εισαγγελέα». Τώρα που ο εισαγγελέας ερευνά τον ίδιο, τώρα δεν του αρέσει. Γιατί, όπως λέει, το κάνουν οι προσωρινοί ενοικιαστές εξουσίας. Είπε αυτός, ο μόνιμος ιδιοκτήτης εξουσίας.

Στο ίδιο μοτίβο, διάβαζα στην εφημερίδα “Παραπολιτικά”, την πεντασέλιδη συνέντευξη του Αντώνη Σαμαρά, ο οποίος βγήκε σε πέντε σελίδες με έναν χείμαρρο κατηγοριών για τους άλλους, με ένα κρεσέντο αποθέωσης για τον ίδιο τον εαυτό και μας είπε ότι θα τους πάει μέχρι τέλους.

Η νοοτροπία του είναι ίδια με αυτή του Κώστα Σημίτη.
Η νοοτροπία ότι η Δικαιοσύνη είναι καλή όταν ψάχνει τους άλλους, αλλά κακή όταν ψάχνει τους ίδιους.
Η Δικαιοσύνη είναι ανεξάρτητη, εκτός κι αν ερευνά τον κ. Σημίτη και τον κ. Σαμαρά. Τότε, η Δικαιοσύνη είναι πολιτικώς υποκινούμενη…

Από την εκπομπή “Live Weekend” με τον Θανάση Πάτρα και την Αντελίνα Βαρθακούρη στo Νέο Epsilon.