To θέμα τόσο ιδιαίτερα δύσκολο, όσο ταυτόχρονα απλό και ξεκάθαρο. Και τι εννοώ…

– Ιδιαίτερα δύσκολο, γιατί είναι ένα θέμα, που ομολογουμένως θα μπορούσε να τινάξει τη συμφωνία των Πρεσπών στον αέρα, με απρόβλεπτες εξελίξεις από εκεί και πέρα…
– Και είναι απλό και ξεκάθαρο, διότι μετά την άμεση πυροσβεστική παρέμβαση του ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών, στην ουσία δεν υπάρχει κανένα θέμα, πλέον. Τελείωσε ολοκληρωτικά, έσβησε η φωτιά μέχρι τελευταίας σπίθας.

Και αναφέρομαι ασφαλώς στη διαρροή του υπουργείου Εξωτερικών της γείτονος, που κάνει όπισθεν ολοταχώς, δίχως να αφήνει το παραμικρό περιθώριο παρερμηνείας. Αλλωστε, έτσι καταλήγει… ότι όλο το θέμα δημιουργήθηκε από μια παρερμηνεία των δηλώσεων Ζάεφ.

Διαβάζω την τελευταία παράγραφο:
«Ο κ. Ζάεφ είναι πλήρως προσηλωμένος σε μια πολιτική προσέγγιση που φέρνει ευρωπαϊκές αξίες στην περιοχή των Βαλκανίων και έχει δεσμευτεί για τη βελτίωση των σχέσεων καλής γειτονίας. Λυπούμαστε αν τα σχόλιά του έγιναν κατανοητά με οποιονδήποτε άλλο τρόπο».

Παρερμηνεία, λέει…

Εν πάση περιπτώσει, με όποιον τρόπο και αν έγιναν κατανοητά τα σχόλια του κ. Ζάεφ, η πραγματικότητα είναι ότι η αντίδραση της ελληνικής Πολιτείας ήταν άμεση, συντονισμένη και απόλυτη. Με δηλώσεις -είτε σαφείς είτε γεμάτες με σαφή υπονοούμενα- τόσο του Προέδρου της Δημοκρατίας όσο και του Ελληνα πρωθυπουργού (και υπουργού Εξωτερικών), που μάλιστα συνδυάστηκαν με τη συνάντηση του αναπληρωτή υπουργού Εξωτερικών Γιώργου Κατρούγκαλου με τον υπουργό εξωτερικών της γείτονος, Νικολα Ντιμιτρόφ στο περιθώριο των εργασιών της Συνόδου του ΝΑΤΟ. Εκεί στην ουσία ασκήθηκε –με αποτέλεσμα- η πίεση από την ελληνική πλευρά με άμεσο και ευθύ τρόπο, ώστε να υπάρξει απόλυτη διάψευση οποιασδήποτε θεωρίας πήγε να αναπτυχθεί. Δηλαδή, να μαζέψουν άμεσα ό,τι άφησαν να απλωθεί ως θεωρία, περί μακεδονικής γλώσσας που θα ζητήσουν να διδάσκεται στην Ελλάδα.

Και όντως, λίγο μετά, η διάψευση υπήρξε με τρόπο πραγματικά απόλυτο.
«Τίποτα τέτοιο δεν είπα, τίποτα δεν υπονόησα».
Σαν το παλιό ανέκδοτο που λέγαμε… «ε, λέμε και καμιά… ιστορία, να περνάει η ώρα». Κάτι τέτοιο απάντησε περίπου η πλευρά Ζάεφ, δίνοντας οριστικό τέλος στην υπόθεση, κατά την άποψή μου.

Και γιατί το έκανε, λοιπόν, αρχικά;
Μα, γιατί είναι ένας άνθρωπος που δίνει μια μάχη και προσπαθεί να χρησιμοποιήσει όποιο επιχείρημα του φανεί πειστικό και έξυπνο, προς το λαό του. Μόνο που έτσι καμιά φορά παρασύρεσαι και λες και πράγματα που δεν εννοείς, απλά τα λες από τη φόρα. Το έχει ξανακάνει και στο παρελθόν ο κύριος Ζάεφ.

Μέχρι που τότε έρχεται η αντίδραση της ελληνικής πλευράς και η σκοπιανή τρέχει να βάλει τα πράγματα στη θέση τους, με δηλώσεις που δεν χωρούν καμία αμφισβήτηση, να σαν και τη χθεσινή….

Από το κεντρικό δελτίο ειδήσεων του Kontra, με τον Γιώργο Μελιγγώνη.