Μετά τον Γιάννο Παπαντωνίου, το όνομα που βρίσκεται στα χείλη όλων αυτές τις μέρες, είναι αυτό του Κώστα Σημίτη. Και θεωρώ ότι είναι περίπου αυτονόητο, με την έννοια ότι ο Παπαντωνίου είναι ο δεύτερος Υπουργός της κυβέρνησης Σημίτη -και από τους πιο στενούς συνεργάτες του στα πιο κρίσιμα υπουργεία- που περνάει την πόρτα της φυλακής.

Και εδώ προκύπτει μια εύλογη ερώτηση: Είσαι ο Κώστας Σημίτης, πρώην πρωθυπουργός της χώρας, που κατά διαστήματα συνηθίζεις να παρεμβαίνεις στα πολιτικά τεκταινόμενα της χώρας… για την προφυλάκιση Παπαντωνίου δεν έχεις κάτι να πεις;

Ο Κώστας Σημίτης επέλεξε τη σιωπή. Προφανώς γιατί δεν είχε και πολλά πράγματα να πει. Επειδή, λοιπόν, αυτή ήταν η επιλογή του, να θυμηθούμε την πιο πρόσφατη τοποθέτησή του στο ερώτημα περί διαπλοκής-διαφθοράς και σε ό,τι αφορά τις καταγγελίες για τα δικά του στελέχη.

Ο Σημίτης σε συνέντευξή του δήλωνε:
«Η καταπολέμηση της διαφθοράς δεν γίνεται με καταγγελίες, με μισαλλοδοξία, δε γίνεται με εξεταστικές επιτροπές, δεν γίνεται με εχθρότητα. Εκείνο το οποίο δεν είναι χρήσιμο, είναι χωρίς να υπάρχουν στοιχεία να εκτοξεύονται καταγγελίες ή να δημιουργούνται -όπως φαίνεται ότι δημιουργούνται ή δημιουργήθηκαν και φαίνεται να δημιουργούνται- διαδικασίες για να αναδειχθεί η διαφορά των άλλων χωρίς να υπάρχουν τα συγκεκριμένα στοιχεία».

Ενδιαφέρον έχει και το πλαίσιο, στο οποίο δόθηκε η συνέντευξη. Είναι Μάρτιος 2017 και ο Κώστας Σημίτης έχει κάνει μια παρέμβαση στο συνέδριο των Δελφών, στην οποία και στρέφεται κατά της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ. Ο Αλέξης Τσίπρας μόλις έχει πει ότι, όταν ο ένας μετά τον άλλον οι υπουργοί της κυβέρνησής σου μπλέκονται σε σκάνδαλα, εξεταστικές κ.λπ., το να το παίζεις σοφός κάνοντας παρεμβάσεις είναι προκλητικό. Η απάντηση του κ. Σημίτη ήταν ότι δεν φταίνε αυτοί που τα φάγανε αλλά -προφανώς παραπέμποντας στο γνωστό «όλοι μαζί τα φάγαμε»- ότι φταίει η άτιμη κοινωνία, είναι κοινωνικό το φαινόμενο και είναι όλων η διαφθορά.

Αρα, στην περίπτωση του Γ. Παπαντωνίου και της συζύγου του, δεν είναι αυτά που βρήκαν οι αρμόδιοι δικαστικοί που αποφάσισαν την προφυλάκισή τους. Δεν είναι τα 400 εκατομμύρια ζημιά στο Ελληνικό Δημόσιο. Δεν είναι τα 2,5 εκατομμύρια που έδινε στον ταμία σε δεσμίδες για να τα μεταφέρει στην Ελβετία, όπως είδαμε και στο πρωτοσέλιδο της Kontra News. Κατά τον Κώστα Σημίτη είναι ένα κοινωνικό φαινόμενο, το οποίο αφορά σε κάποιες καταγγελίες -προφανώς μικροκομματικών σκοπιμοτήτων- από την πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ και σε κάποιες εξεταστικές χωρίς στοιχεία.

Πάντως η δικαιοσύνη βρήκε στοιχεία. Και οι λίστες Λαγκάρντ και Μπόργιανς που οδήγησαν στην αποκάλυψη αυτών των στοιχείων, επί των προηγούμενων κυβερνήσεων έμεναν σε κάποια συρτάρια.
Ο ίδιος ο Μπόργιανς είχε πει ότι έδινε στις προηγούμενες κυβερνήσεις ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, τη λίστα των ανθρώπων με τις καταθέσεις στο εξωτερικό και δεν την παίρνανε.

Ο Σημίτης, λοιπόν, επέλεξε συγκεκριμένα πράγματα να πει. Οτι αυτά είναι μισαλλοδοξία. Αλλα λέει η δικαιοσύνη.
Επέλεξε να πει ότι εδώ καλλιεργείται εχθρότητα. Αλλα λέει η δικαιοσύνη.

Ο ελληνικός λαός θέλει να ξέρει τους ανθρώπους που είναι υπαίτιοι για την κατάσταση που βρίσκεται η χώρα. Αν κάποιος με τις ενέργειες του -και εφόσον αποδειχτεί από τη δικαιοσύνη- προκειμένου να φουσκώσει τους δικούς του τραπεζικούς λογαριασμούς στην Ελβετία ζημιώνει τον Έλληνα φορολογούμενο με 400 εκατομμύρια ευρώ, σχεδόν μισό δισ., πρέπει να του καταλογιστούν ευθύνες. Και βεβαίως δεν ήταν και μόνος του.

Προφανώς και είναι δουλειά της δικαιοσύνης να εντοπίσει αυτούς που βούτηξαν το χέρι στο μέλι. Αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει κάποιο στοιχείο που να εμπλέκει τον κ. Σημίτη προσωπικά, όταν όμως είσαι πρόεδρος σε μία κυβέρνηση και οι πιο στενοί σου συνεργάτες ο ένας μετά τον άλλον διαβαίνουν την είσοδο της φυλακής, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι έχεις πολιτική ευθύνη. Τουλάχιστον.

Ολα αυτά, λοιπόν, δεν είναι αποτέλεσμα καμίας κομματικής σκοπιμότητας και καμιάς μισαλλοδοξίας. Είναι υπαρκτές ευθύνες που η δικαιοσύνη οφείλει να τις ελέγξει. Αλλωστε, και αυτοί που δεν είναι υπεύθυνοι θα μπορέσουν μετά να παραδοθούν ως λευκές περιστερές στην ελληνική κοινωνία. Η ουσία είναι ότι ο ελληνικός λαός δικαιούται και πρέπει να μάθει ποιοι τον έφεραν ως εδώ.

Βεβαίως, κάποιοι προετοιμάζουν ήδη τα αντεπιχειρήματα τους για τα επόμενα στοιχεία που ενδεχομένως έρχονται, φτιάχνουν ένα κλίμα περί πολιτικών διώξεων κ.λπ. Οπως για παράδειγμα, την ώρα που κάποιοι περνούσαν την είσοδο της φυλακής, ο Αδωνις Γεωργιάδης -επειδή έτσι φαντάζεται, έτσι υποθέτει ή επειδή έτσι προκαταλαμβάνει την δικαιοσύνη- δήλωνε ότι αυτοί δεν θα είναι τίποτα μπροστά σε αυτά που θα έρθουν μετά για την περίοδο ΣΥΡΙΖΑ.

Απειλές τσάμπα. Χωρίς στοιχεία. Αν έχει ας τα παρουσιάσει. Δεν υπάρχουν όμως και όλα αυτά είναι στη φαντασία του.

Από το κεντρικό δελτίο ειδήσεων του Kontra, με τον Γιώργο Μελιγγώνη.