Το λιγότερο εντυπωσιακή μπορεί να χαρακτηριστεί η επιστολή συμπαράστασης που έστειλαν 13 συμμαθητές του Γιάννου Παπαντωνίου.

Τον παρουσιάζουν σαν θύμα, όχι μόνο γιατί διαπομπεύθηκε από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης αλλά και γιατί –όπως ισχυρίζονται οι συμμαθητές του- του επιβλήθηκε τελείως άδικα το μέτρο της προσωρινής κράτησης.
Και όλα αυτά τα αναφέρουν, αφού πρώτα έχουν σπεύσει να τονίσουν στην επιστολή τους το πόσο σημαντική πολιτική προσωπικότητα υπήρξε ο Γιάννος Παπαντωνίου, λέγοντας χαρακτηριστικά ότι ήταν «ο μακροβιότερος υπουργός Οικονομίας από τη Μεταπολίτευση του 1974, τίμησε την Ελλάδα και έπαιξε αποφασιστικό ρόλο σε ένα από τα σημαντικότερα επιτεύγματά της, την είσοδο στην ΟΝΕ».

Μιλούν περίπου για έναν εθνικό ήρωα, δηλαδή. Για κάποιον που κανονικά θα έπρεπε να τον τιμούν οι Ελληνες και όχι να τον κατηγορούν. Πάνω κάτω, αυτό περίπου λένε οι 13 στην επιστολή τους, κάποιοι εκ των οποίων υπήρξαν συμμαθητές του για 6 χρόνια και άλλοι για 12 στο Πειραματικό Σχολείο της Αθήνας.

Σαν να μην έχει ασκηθεί καμία δίωξη, σαν να μην έχει αποκαλυφθεί τίποτα, σαν να μην υπάρχει η κατάθεση του ανθρώπου, που είπε ότι έπαιρνε τα χρήματα και τα κατέθετε σε λογαριασμούς…

Οι 13 συμμαθητές δεν κάνουν καμία αναφορά στην ουσία της υπόθεσης –βολικό- παρά μόνον τονίζουν ότι είναι ένας Ελληνας που τίμησε την πατρίδα του. Επειδή τον ήξεραν από παλιά, ότι ήταν καλό παιδί, ότι δεν έκανε ζαβολιές στην αυλή του Δημοτικού, ας πούμε…

Μεταξύ αυτών, να τονίσουμε ότι βρίσκεται και ο καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου και πρώην υπουργός Εσωτερικών της κυβέρνησης Σημίτη, Νίκος Αλιβιζάτος, που είχε διαδεχθεί τότε τον Κώστα Σκανδαλίδη.

Γυρνώντας μάλιστα το χρόνο προς τα πίσω, βρίσκουμε και άλλες δηλώσεις συμπαράστασης προς τον Γιάννο Παπαντωνίου.

Οπως για παράδειγμα αυτές που έκαναν οι συνάδελφοί του στο ΠΑΣΟΚ, Ανδρέας Λοβέρδος και Θοδωρής Παπαθεοδώρου, στις 28 Μαρτίου 2017, όταν και συζητήθηκε στην Ολομέλεια το αίτημα για σύσταση Προανακριτικής Επιτροπής, με αφορμή τις νέες δικογραφίες που είχαν διαβιβαστεί στη Βουλή εις βάρος του πρώην υπουργού, Γιάννου Παπαντωνίου.

Εχουμε ένα χαρακτηριστικό απόσπασμα από εκείνη την ιστορική συζήτηση στη Βουλή, για να θυμηθούμε το τι έλεγαν τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ προς την κυβέρνηση.

Ο Θοδωρής Παπαθεοδώρου δήλωνε από το βήμα της Βουλής:

Ομως, το πρόβλημα δεν είναι οι ποινικές θεωρίες για τη συνάφεια των εγκλημάτων ούτε καν ο τρόπος με τον οποίο έχετε συντάξει την πρότασή σας προς την Εθνική Αντιπροσωπεία, αλλά η ανύπαρκτη στοιχειοθέτηση της πρότασης με ασύνδετα μεταξύ τους γεγονότα,
Τι πάτε να συνδέσετε; Κάτι το οποίο υπερβαίνει τη λογική, αν όχι τη νομική πραγματικότητα;

Αντίστοιχα, και ο Ανδρέας Λοβέρδος δήλωνε στην Ολομέλεια:
*Δεν φαίνεται λοιπόν –προσέχω τα λόγια μου- να υπάρχει κάτι.
*Γι’ αυτό και εκτεθήκατε, συνάδελφοι της Πλειοψηφίας, όλοι όσοι υπογράψατε,
*Καλά, έναν δικηγόρο δεν έχετε στην Κυβέρνηση;
*Εναν νομικό σύμβουλο δεν έχετε; Πώς τα υπογράψατε αυτά;

Αυτά έλεγαν μέχρι και την τελευταία στιγμή.

Βασικά, τα ίδια συνεχίζουν να λένε –έστω με τη μορφή επιστολής συμμαθητών- ακόμη και τώρα.

Οτι ο Γιάννος Παπαντωνίου είναι το θύμα. Και ότι τα πάντα είναι μια σκευωρία.

Οπως άλλωστε, ακριβώς τα ίδια έλεγαν και για τον Ακη Τσοχατζόπουλο, τότε που τα κορυφαία στελέχη του ΠΑΣΟΚ υπέγραφαν κείμενα υπέρ της αθωότητάς του.

Αρα, το έχουμε ξαναδεί το έργο. Δεν είναι η πρώτη φορά.

Και μάλλον θα το ξαναδούμε και στο μέλλον, αν κρίνουμε από την αγωνία που διακατέχει τις αντιδράσεις. Αντιδράσεις –αν θες την άποψή μου- περίεργες και ως ένα βαθμό ακατανόητες. Τόσο ακατανόητες, που δεδομένα κάτι σημαίνουν…

Από το κεντρικό δελτίο ειδήσεων του Kontra, με τον Γιώργο Μελιγγώνη.