Τότε, ο Αντώνης Σαμαράς έλεγε τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη «προδότη» επειδή πούλησε το όνομα της Μακεδονίας. Τότε, ο πατήρ Μητσοτάκης σήκωσε το γάντι. Τώρα, ο υιός Μητσοτάκης -που ξεκάθαρα έχει μιλήσει για σύνθετη ονομασία- κανένα γάντι δεν τολμά να σηκώσει απέναντι στον Σαμαρά…

Αδωνις Γεωργιάδης, Μάκης Βορίδης, Κώστας Κυρανάκης, Νίκος Ρωμανός, προφανώς κι άλλοι που δεν πρόλαβα να καταγράψω, έχουν πει δημόσια ότι δεν θα αναγνωρίσουν τη γειτονική χώρα με το νέο όνομά της «Βόρεια Μακεδονία». Οτι θα συνεχίσουν να την αποκαλούν «Σκόπια». Oμως, «Σκόπια» είναι το όνομα της πρωτεύουσας, δηλαδή μιας πόλης. Μιλάμε για έναν παραλογισμό χωρίς προηγούμενο.

Βέβαια, αν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς με τους εαυτούς μας, ο συγκεκριμένος παραλογισμός έχει προηγούμενο και μάλιστα πανίσχυρο. Διότι έρχεται ως συνέχεια της εθνικής μας υποκρισίας των τελευταίων 25 χρόνων, όταν όλοι μας κάναμε το ίδιο ακριβώς, αρνούμενοι να αποδεχθούμε τη ντροπιαστική πραγματικότητα που διαμόρφωσαν οι εγκληματικοί χειρισμοί του 1992. Βάσει αυτών, η γειτονική χώρα απέκτησε διπλή ονομασία. Δύο ονομασίες – και οι δύο με τη λέξη Μακεδονία μέσα, χωρίς κανένα προσδιορισμό. Επειδή, λοιπόν, μάς πονούσε η αλήθεια, δυστυχώς επιλέγαμε όλοι μας τα τελευταία 25 χρόνια να παριστάνουμε τη στρουθοκάμηλο. Ολόκληρος ο πλανήτης τους αποκαλούσε «Μακεδονία» σκέτο, όμως εμείς –με το κεφάλι χωμένο στην άμμο- βαυκαλιζόμασταν ότι λέγονται «Σκόπια». Την ίδια αυτή λογική της στρουθοκαμήλου θέλουν να συνεχίσουν και πέραν της 25ετίας τα προαναφερθέντα γαλάζια στελέχη, που εκφράζουν τη λεγόμενη «γραμμή Σαμαρά».

Μα, φανταστείτε το, λίγο: Αν έβγαινε ένας βουλευτής από την Ολλανδία, για παράδειγμα, και αποκαλούσε την Ελλάδα, «Αθήνα», δεν θα λέγαμε ότι είναι ανόητος; Αν έβγαινε κάποιος από την Τουρκία, δεν θα λέγαμε ότι είναι επικίνδυνος;

Θα μου πείτε τώρα… πόσο «επικίνδυνοι» μπορούν να γίνουν οι Κυρανάκης και Ρωμανός για την Ελλάδα; Σωστό. Oμως, όπως και να ‘χει, εδώ έχουμε κάτι περισσότερο από πολιτική υποκρισία, αφέλεια και ψηφοθηρία. Εχουμε ένα μείζον πολιτικό θέμα, όταν επιφανή γαλάζια στελέχη ακολουθούν τη γραμμή του πρώην προέδρου έναντι του νυν. Διότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν υιοθετεί αυτή τη στάση. Απόδειξη, οι αποστάσεις της Μαρίας Σπυράκη από τον Τζιτζικώστα, που ευθυγραμμίστηκε με τους Σαμαρο-φύλακες.

Αρα, αυτή τη στιγμή, έχουμε εντός της ΝΔ δύο ξεκάθαρα διαφορετικές τάσεις. Τη μία εκφράζει ο πρόεδρος, την άλλη ο πρώην πρόεδρος. Όμως, τα στελέχη με ποιον από τους δύο πάνε; Και κυρίως… όλα αυτά ποια εποχή μάς θυμίζουν;

Μα, το 1992! Τότε που ο Αντώνης Σαμαράς έλεγε τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη «προδότη» επειδή πούλησε το όνομα της Μακεδονίας. Τότε, που ο Σαμαράς έλεγε τα ίδια που λέει και σήμερα, αλλά ο πατέρας Μητσοτάκης -νιώθοντας πανίσχυρος στο κόμμα- σήκωσε το γάντι. Αντιθέτως, εν έτει 2019, ο υιός Μητσοτάκης κανένα γάντι δεν τολμά να σηκώσει απέναντι στον Σαμαρά. Προσπαθεί να κρατήσει ισορροπίες, επιδιώκοντας πάση θυσία να αποφύγει τη ρήξη μαζί του. Γιατί δεν νιώθει το ίδιο πανίσχυρος στο κόμμα, προφανώς…

Oμως, ποιο θα είναι το αποτέλεσμα, αν συνεχιστεί αυτή η ιστορία; Οσο πλησιάζουμε στις εκλογές, η τάση Σαμαρά θα κερδίζει όλο και περισσότερο ζωτικό εσωκομματικό χώρο. Την ίδια ώρα, η γαλάζια κυριαρχία του άτολμου Κυριάκου θα μειώνεται.

Το καπρίτσιο της μοίρας είναι ότι αυτά συμβαίνουν με αφορμή -και πάλι- το Μακεδονικό. Ο Σαμαράς κατά ενός Μητσοτάκη. Τότε, έριξε τον πατέρα από την κυβέρνηση, τώρα επιδιώκει να (ξανα)πάρει το κόμμα από τον υιό.

Καλά λένε ότι η ιστορία επαναλαμβάνεται, τελικά…

Υ.Γ. Διαβάζω ότι στη Βόρεια Ελλάδα μειώθηκαν τα ποσοστά του Τσίπρα εξαιτίας της συμφωνίας των Πρεσπών. Η απορία μου είναι: Αυξήθηκαν του Κυριάκου, δηλαδή; Που επίσης τάσσεται υπέρ της σύνθετης ονομασίας με τη λέξη Μακεδονία μέσα και έστελνε τη Σπυράκη μυστικά ραντεβού σε καφετέριες με τον Ζάεφ; Αυτό πώς γίνεται; Μήπως υποτιμούμε πολύ τους Βορειοελλαδίτες;

Αρθρο μου στην Καρφίτσα.