Eντεκα συγκεκριμένα συμπεράσματα – τροφή για σκέψη σχετικά με τις πυρκαγιές:

1. Η πυρκαγιά εξαπλώθηκε ταχύτατα εξαιτίας των δυνατών δυτικών ανέμων, οι οποίοι άγγιξαν ακόμη και τα 100 χλμ. την ώρα.
2. Ξεκίνησε από περιοχές που είχαν καεί παλιότερα και πέρασε σε περιοχή που δεν είχε καεί το τελευταίο διάστημα και, άρα, υπήρχε συγκεντρωμένη καύσιμη ύλη. Κατά συνέπεια, πολύ γρήγορα, πήρε εκρηκτικές διαστάσεις.
3. Η εξαιρετικά γρήγορη εξάπλωση πλευρικά εκμηδένισε πρακτικά τις δυνατότητες έγκαιρης προειδοποίησης, συμβάλλοντας στην αύξηση των θυμάτων.
4. Μιλάμε για πυρκαγιά σε μεικτή περιοχή δασών και οικισμών. Σε τέτοιες περιοχές, παγκοσμίως (και στην Ελλάδα), σημειώνονται οι μεγαλύτερες απώλειες ανθρώπινων ζωών.
5. Επλήγησαν κυρίως ψηλά κτίρια. Λιγότερο ισόγεια και υπόγεια.
6. Πολλά από τα κτίρια που καταστράφηκαν εμφάνιζαν κατασκευαστικές αδυναμίες, ιδιαίτερα σε στέγες και κουφώματα.
7. Oταν οι κάτοικοι επιχείρησαν να εγκαταλείψουν τον οικισμό, τους «παγίδευσε» ο πολεοδομικός σχεδιασμός του: μεγάλα οικοδομικά τετράγωνα που περιόριζαν τις διεξόδους διαφυγής πλευρικά, μικρό πλάτος δρόμων, πολλά αδιέξοδα.
8. Η κυκλοφοριακή συμφόρηση από τον πανικό επιδείνωσε την κατάσταση.
9. Η παρουσία πολλών κατοίκων και τουριστών λόγω θερινής περιόδου επίσης λειτούργησε επιβαρυντικά. Ειδικά λόγω του σημαντικού αριθμού επισκεπτών (μη κατοίκων) που δεν γνώριζαν την περιοχή και εγκλωβίστηκαν.
10. Στον εγκλωβισμό συνέβαλαν, επίσης, η χαμηλή ορατότητα και η αποπνικτική ατμόσφαιρα.
11. Η πρόσβαση στη θάλασσα ήταν δύσκολη, εξαιτίας των πολλών απόκρημνων ακτών και των λίγων προσβάσιμων παραλιών.

Τότε θα έχουμε σεβαστεί τους νεκρούς μας όταν κοιτάξουμε κατάματα την αλήθεια. Oταν πούμε όχι στους εύκολους αφορισμούς. Oταν δούμε το δάσος πίσω από το δέντρο.