Χρειάζεται τεράστια φαντασία, πολύωρη εργασία, ευφάνταστη σεναριολογία και ιδιαίτερα μεγάλο θράσος για να πει κάποιος σήμερα ότι στην Ελλάδα τα πράγματα πάνε χειρότερα

Αν κάποιος κάνει τον κόπο να μπει στην ιστοσελίδα της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής, θα διαπιστώσει ότι η ανεργία έχει φτάσει στο 18,9% (από 27,7% που είχε φτάσει επί ΝΔ), το λιανεμπόριο έχει αύξηση 3,2% (ετησιοποιημένο αποτέλεσμα Αυγούστου), η οικοδομική δραστηριότητα αντίστοιχα έχει αύξηση 18,8%, οι εξαγωγές εμφανίζουν αύξηση 25% και φυσικά όλα αυτά κατά τη διάρκεια του έκτου συνεχόμενου τριμήνου με θετικό πρόσημο, δηλαδή με ανάπτυξη, στην οικονομία.

Μάλιστα, αν κανείς ψάξει λίγο παραπάνω, θα διαπιστώσει ότι το διαθέσιμο εισόδημα των νοικοκυριών αυξήθηκε το δεύτερο τρίμηνο του 2018 (σύμφωνα με τα τελευταία ανακοινωμένα στοιχεία) κατά 3,3% σε σύγκριση με το αντίστοιχο τρίμηνο του προηγούμενου έτους, όπως άλλωστε είχε συμβεί (αυξήθηκε) και το πρώτο τρίμηνο του έτους, όπως είχε συμβεί και το δ’ τρίμηνο του 2017, αλλά και το αμέσως προηγούμενο (γ’ τρίμηνο του 2017). Δηλαδή, το διαθέσιμο εισόδημα αυξάνεται σταθερά, όπως άλλωστε βελτιωμένη εμφανίζεται και η εικόνα τόσο των αποταμιεύσεων (που υπολογίζεται ως ποσοστό) όσο και των καταθέσεων, σε απόλυτους αριθμούς.

Αποτέλεσμα (ή απόδειξη, αν προτιμάτε) αυτής της συνολικής βελτίωσης αποτελεί και η ανοδική πορεία του άλλου θεμελιώδους μεγέθους, της καταναλωτικής δαπάνης των νοικοκυριών, το οποίο επίσης καταγράφει αύξηση. Και, φυσικά, όλα αυτά μετρήθηκαν ΠΡΙΝ εφαρμοστούν όλες οι θετικές παρεμβάσεις της κυβέρνησης υπέρ της κοινωνίας, που ψηφίζονται στη Βουλή και θα εκτοξεύσουν τους δείκτες που αφορούν στη διαβίωση των πολιτών.

Με απλά λόγια, χρειάζεται τεράστια φαντασία, πολύωρη εργασία, ευφάνταστη σεναριολογία και ιδιαίτερα μεγάλο θράσος για να πει κάποιος σήμερα ότι στην Ελλάδα τα πράγματα πάνε χειρότερα. Και, σίγουρα, θα πρέπει να ψάξει εκτός της χώρας για να βρει στοιχεία προκειμένου να στηρίξει αυτή του την καταστροφολογική «εμμονή».

Ε, λοιπόν, αυτό ακριβώς κάνει και η ΝΔ όλο το τελευταίο διάστημα, που έχει αναγάγει σε κομματική σημαία της τη λίστα ενός δείκτη της Παγκόσμιας Τράπεζας, που λέγεται «doing business» και που εμφανίζει φέτος την Ελλάδα 5 θέσεις χαμηλότερα από πέρυσι. Τι μετρά αυτός ο δείκτης; Το πόσο εύκολο ή ελκυστικό είναι στις χώρες ενδιαφέροντος να δημιουργηθούν νέες επιχειρήσεις. Και το συμπέρασμα που έβγαλε η ΝΔ από αυτή την εξέλιξη ποιο είναι; Ότι δεν θα έρθουν νέες επενδύσεις μ’ αυτή την κυβέρνηση και ότι τα πράγματα στη χώρα πάνε ολοένα και χειρότερα. Αυτά τα «σοφά πορίσματα», μάλιστα, δεν τα έβγαλαν τίποτα περιφερειακά στελέχη του κόμματος, που ενδεχομένως δεν ξέρουν. Τόλμησαν και τα είπαν τα κορυφαία στελέχη της ΝΔ, προεξάρχοντος του ίδιου του Προέδρου της, Κυριάκου Μητσοτάκη, που έσπευσε να δει και πάλι μια καταστροφή! Αδιαφορώντας για την πραγματικότητα και εμμένοντας σε ένα γράφημα βολικό.

Μα, αν όντως ο Πρόεδρος της ΝΔ έχει βαλθεί να αντιπαρατεθεί στην πραγματικότητα με γραφήματα (μέθοδος αμφιβόλου αποτελεσματικότητας, αλλά τέλος πάντων…), τότε καλό είναι κάποιος να του ζητήσει μια απάντηση και για το αντίστοιχο γράφημα του The Economist, τον Οκτώβριο του 2014, που έβγαζε την Ελλάδα τελευταία στην κατάταξη των ελκυστικών χωρών προς επενδύσεις!

Για αυτό, άραγε, τι θα απαντήσει; Τότε τι απάντησε; Το είχε σχολιάσει καθόλου; Εγώ, πάντως, δεν μπόρεσα να βρω κάποια σχετική δήλωσή του. Και τι θα μπορούσε να πει, βέβαια, όταν η Ελλάδα ήταν τελευταία; Οταν πιο κάτω δεν είχε;

Οπως επίσης θα έχει τρομερό ενδιαφέρον και το σχόλιό του για το γεγονός ότι το 2017 η Ελλάδα έκανε ρεκόρ 10ετίας στις ξένες άμεσες επενδύσεις. Κάτι που δεν προκύπτει από κάποιο γράφημα που βασίζεται σε αξιολογικές κρίσεις νεοφιλελεύθερων μυαλών, αλλά σε απόλυτα νούμερα, μετρώντας τα δισεκατομμύρια που μπήκαν στη χώρα.

– Ξέρετε πόσα δισεκατομμύρια ήρθαν ως ξένες άμεσες επενδύσεις στην Ελλάδα το 2017; 3,597. Και αυτό το νούμερο αναμένεται να αυξηθεί τα επόμενα χρόνια.
– Ξέρετε πόσα ήρθαν το 2014, την καλύτερη γαλάζια χρονιά, επί Σαμαρά; 2,022. Περίπου τα μισά του Τσίπρα, σε μια χρονιά που έσπασε ρεκόρ, χωρίς να είναι η καλύτερή του.

Δεν ξέρω αν υπάρχει καλύτερος ορισμός του πολιτικού θράσους από τον ανωτέρω. Ομως, εδώ δεν έχουμε μόνον αυτό. Εχουμε τη γνωστή εμμονή σε οτιδήποτε παραπλανητικό, μισό, αποσπασματικό και παραποιημένο, προκειμένου να υποστηριχθεί εμμονικά η επιλογή της καταστροφολογίας, που συνεχίζει να αποτελεί την κεντρική κομματική γραμμή της ΝΔ.

Για την ακρίβεια, επανήλθε ως κεντρική κομματική γραμμή, μετά από μια περίοδο που ο Κυριάκος Μητσοτάκης εμφανιζόταν να φλερτάρει με το ρεαλισμό, προκειμένου να πλησιάσει ξανά το λεγόμενο μεσαίο χώρο.

Οταν, όμως, αντιλήφθηκε ότι η κυβέρνηση φέρνει στη Βουλή όλα τα θετικά και φιλολαϊκά μέτρα που εξασφάλισε –και, μάλιστα, με ονομαστικές ψηφοφορίες- τότε ο Πρόεδρος της ΝΔ επανήλθε στα κομματικά στεγανά του παρελθόντος, αναζητώντας την καταστροφή όπου μπορεί.

Αλλωστε, δεν φαίνεται να έχει και πολλές αμυντικές εναλλακτικές. Ο Πρόεδρος της ΝΔ ξέρει ότι το επόμενο διάστημα θα κληθεί να αντιμετωπίσει δύσκολες κοινοβουλευτικές διαδικασίες, από τις οποίες σε άλλες κινδυνεύει να εκτεθεί πολιτικά και σε άλλες να εκτεθεί προσωπικά, με την κάλυψη που ετοιμάζεται να παράσχει (ή μήπως όχι;) στα γαλάζια στελέχη που τέθηκαν στο στόχαστρο των Αρχών.

Με τακτική διαχείρισης ήττας δεν μοιάζει όλο αυτό;

Αρθρο μου στην εφημερίδα New Times.